W domu na sprzedaż znalazłem przyklejoną do ściany czerwoną kartkę.

Wcześniej niewidoczna, stanęła mi przed oczami kiedy włączyłem stojącą na podłodze lampę. Zrobiłem zdjęcie komórką, w domu przerzuciłem na pulpit komputera i dziś kolejny raz czytam:
  
  1.       „Nigdy nie rezygnuj z celu tylko dlatego, że osiągnięcie go wymaga długiego czasu.
            Czas i tak upłynie.

  2.       Nie myśl ciągle o tym czego ci brakuje, ale o tym co masz.
            Wdzięczność za to co posiadasz uzdrowi twoje niezadowolenie
            z tego czego jeszcze nie masz.

  3.       Bądź pewien/pewna, że wszystko co cię spotyka dzieje się dla twojego dobra.
            Nawet jeśli w danej chwili nie widzisz pozytywów.

  4.       Przeszkody na twojej drodze nie zostały ci dane, żeby cię powalić,
            ale by nauczyć się zmierzania się z nimi.

  5.       Ciesz się danym ci czasem, nie przekreślaj niczego,
            każdy twój krok to element cudownej mozaiki radości i smutków.

  6.       Bóg nigdy nie wymaga od nas więcej niż możemy uczynić.
            Jednak rzadko prosi o mniej niż to na co nas stać.

  7.       Uśmiechaj się – obdarzasz kogoś nie zubożając siebie.

  8.       Postępuj tak, aby nawet niechcący nie zranić czyichś uczuć.

  9.       Bądź punktualny – nie okradaj siebie i innych z czasu

10.       Uczyń swój dzień wartościowym, tak byś wieczorem był z niego zadowolony.

Cel na dziś: spożytkować każdą minutę, nadając jej wartość nieprzemijającą! ”

Oprowadzający po domu miły starszy pan powiedział, że dom należy do towarzystwa opieki nad ociemniałymi.

Widocznie o czymś zapominałem skoro wpadła mi w oko. Czegoś nie widziałem, nie dostrzegałem i w końcu dostałem tę czerwoną kartkę. Jak na boisku piłkarskim - ku przestrodze i wzmożonej uwadze. Traktuję ją jak prezent. Spisany dekalog codzienności, żeby przyglądać się i widzieć. Codziennie myślę o tej kartce i przypominam sobie co tam było napisane. Co zobaczyłem przy dzisiejszej lekturze? Pierwszy, trzeci, czwarty i szósty punkt – tak, wiedziałem o tym już wcześniej, staram się. Drugi - już ja wiem kogo to dotyczy. No przecież, że nie mnie . Piąty - wiadomo - czas się zagęszcza, coraz mniej czasu, czy ja go dobrze wykorzystuję? „Uśmiechaj się” - oczywiście, planuję częściej, już, już, tylko sobie wyprostuję zęby aparatem . W ósmym już wcześniej coś mi nie pasowało. Nie da się zranić kogoś, kto już nie jest ranny. Niechcący... he, he. Ale tu chodzi o coś więcej: licz się z innymi. ”Tragedia ego polega na nie widzeniu innych ludzi”- usłyszałem nie tak dawno. To jakoś dopowiada mi ten ósmy punkt. Czerwona kartka, żeby mniej faulować.

Punkt dziewiąty – pracuję nad tym, są sukcesy. Dziesiąty - jest już wieczór, ale będę się starał.

I banderola dodatkowa, oryginalne podwójne podkreślenie: „Cel na dziś: spożytkować każdą minutę, nadając jej wartość nieprzemijającą!” Brzmi trochę jak z przedwojennej powieści, a znaczy - nieprzemijające wyzwanie. Żadna chwila już nie wróci, każda pisze się w jakiejś księdze życia. To budzi respekt, odbiera luz. Ale chcę - niech się piszą w tej księdze chwile cenne, wartościowe, radosne.

Przeczytałem te 10 punktów i swój tekst ileś razy. Czy każde zdanie jest wystarczająco wycyzelowane? Nie odsłaniam się zbytnio? Co inni pomyślą? Za dużo kontroli. Mi, mnie, ja, o mnie. Ego czuwa.

„Dobrze widzi się tylko sercem” - przypominam sobie z Małego Księcia.

I o to chodzi, żebym nie tylko wiedział ale i widział, a ponad to – czuł.

Chcę, żeby mi te 10 punktów szło codziennie, tak - z serca.

III.2009